DOCEŃ, ZANIM STRACISZ

Masz przy sobie osobę, która świata poza Tobą nie widzi. Przyjaciółki, które są dla Ciebie dyspozycyjne o każdej godzinie. Twoi rodzice stają na głowie, aby nic Ci w życiu nie brakowało. Abyś była na bieżąco z nowościami w sklepie, nie miała gorszych urządzeń elektronicznych od swoich rówieśników. Jednak Ci to nie wystarcza. Uważasz, że nie masz nic, zadajesz sobie pytanie:
Czy ja na nic nie zasługuję?
Ciągle narzekasz, że nie masz tego, tego i tamtego. Szukasz problemów na siłę.
Twój chłopak poświęca Ci coraz mniej czasu, obrażasz się o niespędzony weekend razem mimo, że kilka weekendów z rzędu spędzaliście we dwoje. Od razu uważasz, że znajomi traktują Cie lekceważąco ponieważ mają także innych znajomych (to, że są zawsze gdy masz problem i troszczą się o Ciebie masz gdzieś..., widzisz tylko złe rzeczy). W szkole nauczyciele się na Ciebie uwzięli. Ciągle tylko Ciebie pytają. Pewnie nie obchodzi Cię, że oni widzą Twoje złe oceny i chcą zmotywować Cie do ich poprawy.
 Fatum. Wszystko dzieje się przecież przeciwko Tobie Wszystko chciałabyś mieć exclusive! Dlatego właśnie wybrzydzasz wszystkim! Nie umiesz cieszyć się tym, co i kogo masz przy sobie.
Świetnie! Rób tak dalej. Mówię Ci to teraz - stracisz, to docenisz. Dopiero gdy ucieknie Ci to sprzed nosa.
Ale czy o to chodzi?

Działaj póki nie jest za późno. Jeśli przeczytaliście tego posta, to teraz wyciągnijcie telefon, albo napiszcie na facebooku swoim przyjaciołom, po prostu "Dziękuję, że jesteś". Gwarantuję - ich miny będą bezcenne, niektórzy nawet odpiszą "czego chcesz". Zauważyliście, że piszemy tak do kogoś przeważnie, gdy coś chcemy? Mało prawdopodobne, że piszesz tak o, zgadłam?

Do napisania tego posta zainspirowało mnie życie.