ZAKOCHAŁAM SIĘ PO USZY!

Na mojej buzi pojawia się cały czas uśmiech. Po prostu nie schodzi mi on z buzi. Źrenice na jego widok mi się powiększają. Mam takie wielkie motylki w brzuchu i brak apetytu, że aż głowa mała! Mama się mnie pyta jak ja żyję? Bujam w obłokach. Ale co poradzę? Widzimy się codziennie całymi dniami, a nocami piszemy ze sobą smsy. Wiadomość na "dzień dobry" i "dobranoc". Chodzimy razem za rękę! Tak, to jest to - nawet nie śmiem wątpić - zakochałam się... i to po uszy!

Wiem, zakochać jest się fajnie. Wyobrażamy sobie idealną przyszłość z owym partnerem, do tego dzieci, pies i ogromna willa z basenem. No ok, nikt nam przecież nie zabroni. Jednak śmieszy mnie taka "miłość" ze strony - że tak powiem - dzieciaków. Nie mam tutaj na celu nikogo urazić, wiadomo, że istnieją wyjątki i są ludzie naprawdę dojrzali jak na swój wiek.

Jednak jak oglądam profile moich (w sumie to nawet nie wiem czy mogę nazwać ich znajomymi) na facebooku - mam na myśli szóstą klasę szkoły podstawowej albo gimnazjum - to sobie myślę co oni tak naprawdę mogą wiedzieć o relacjach damsko-męskich. Najzabawniejsze są oczywiście posty w których co chwile zmieniają status związku - z coraz to inną dziewczyną/chłopakiem. (Niektórzy to oczywiście biją rekordy, osoba dorosła miała mniej partnerów niż 12-latek) Po ich hucznym zerwaniu o którym wiedzą wszyscy użytkownicy tego portalu budzi się wielka nienawiść, wyzywanie, gryzienie jak pies z kotem. Przecież on/ona zrujnował/a moje plany. A potem idą "pić" za błędy. Oczywiście sok. Wielce dorośli.