I MÓWIĘ MU, ŻE PRZY NIM STOJĘ. ZAWSZE.

Zastanawialiście się kiedyś nad tym ile prawdy jest w tym, że każdy ma swojego Anioła Stróża? Pamiętam, że pierwszą modlitwą jaką nauczyli mnie rodzice była właśnie modlitwa do niego. Ostatnio się nad tym głębiej zastanawiałam i myślę, że jednak każdy z nas takiego posiada. Dosłownie każdy. Dostaliśmy go od razu, gdy się urodziliśmy. Mimo, że posiadamy złe momenty i czujemy się bardzo samotni to jednak one nad nami czuwają i zawsze nam pomogą, czasami po prostu potrzebują czasu - albo to my potrzebujemy lekcji.
Osoby niewierzące pewnie nie wiedzą o co mi chodzi, bo wcale nie muszą wierzyć w jakiegoś Anioła biegającego wszędzie za nami. Ale nie musi być nim faktycznie ta postać. A mama? Większość z nas pewnie ją ma, możecie także na nią liczyć, pamiętajcie - faktycznie otrzymaliście ją od razu, zaraz przy narodzinach. Martwi się o nas, chroni. Tak samo przyjaciele, mówię o tych prawdziwych, a nie pseudo podcinającymi nam skrzydła. Jednak gdy dalej uważasz, że go nie posiadasz to po prostu kwestia czasu. Zabłądził i pewnie Cię szuka. Prędzej czy później Cię znajdzie i wszystko wynagrodzi.
W gimnazjum przeczytałam cudowną książkę w której główna bohaterka Margot powraca na ziemie jako swój własny Anioł Stróż. Była ze sobą od chwili narodzin, aż do śmierci. Nie chce zdradzać Wam szczegółów, ale jeśli jesteście ciekawi jej treści to naprawdę polecam. Książka to "Zawsze przy mnie stój".